कला र मनोरञ्जनसाहित्य

Zoshchenko "रोग को इतिहास।" "बिरामीको इतिहास" को सारांश जोशचेन्को

रचनात्मकता जोशचेन - सोवियत अवधि को रूसी साहित्य मा एक घटना काफी मूल। लेखकले उनीहरूको जीवन बिताउने प्रक्रियाको आफ्नै दृष्टिकोण थियो। लेखक विषमिक वर्णनमा क्यारेक्टरहरूको सम्पूर्ण ग्यालरी व्युत्पन्न भयो, जसले पछिको नाममा परिभाषालाई बढायो "जोशचिनोको नायक।"

लेखकको क्यारेक्टर

उहाँका पात्रहरू जोशचेनको सधैं हास्यसँग चित्रण गर्छन्। लेखकका कामहरू बुझ्न योग्य छन् र सामान्य पाठकहरूसँग पहुँचयोग्य र सबै भन्दा माथिका कारण किनभने तिनीहरूका पात्रहरू त्यस समयमा साधारण व्यक्ति हुन्, सामान्य व्यक्ति। त्यसैले, उदाहरणका लागि, "स्नान" वर्णमा केही हदसम्म बिखराएको छ, अक्टोबर, स्पष्ट रूपमा अमीर छैन। लेखले मुख्य चरित्रले आफ्नो नम्बर गुमाएको अवस्थालाई चित्रण गर्दछ र तिनलाई "लक्षणहरू" को लागी प्रस्तुत गर्ने प्रस्ताव गरेको छ, जुन नम्बरबाट रस्सी प्रदान गर्दछ, त्यसपछि एक चर्को जेब र एक बटनको साथ पहो-आउट, पुरानो कोट वर्णन गर्दछ। यस कथामा लेखकले चित्रको हास्य प्रकृतिलाई चित्रित चित्र मार्फत देखाउँछ। हो, र लेखकका सबै कामहरू त्यस्ता परिस्थितिहरूमा समर्पित छन्।

नयाँ कलात्मक साधनको रूपमा हास्य अभिलेख

यो ध्यान दिइन्छ कि जोचेन्कोको विवेकपूर्ण-हार्दिक रूसी उपन्यासको अत्यन्त उत्पत्तिमा उभिएको थियो। यो त्यो मूल हास्य उपन्यास सिर्जना भएको थियो, जसले नयाँ ऐतिहासिक परिस्थितिमा प्रारम्भिक चेखोभ, लेसोकोभ र गोगोलको परम्परा निरन्तर बनेको छ। फलस्वरूप, तिनले आफ्नै, बिल्कुल अनौठो कलात्मक शैली बनाउन सफल भए। चालीस वर्षको बारेमा, रूसी उपन्यास, मिखाइल जोशचेनको समर्पित । "रोगको इतिहास," "बाथ," अन्य कथाहरू र सप्तरीहरू समयको विषमिक शैलीको क्लासिक्स बने। उनको रचनात्मकताको मार्गमा लेखकले आफैंलाई ध्यान दिन्छन् कि उनी बिस्तारै उनीहरूका विनाशको कथाहरू त्यागिरहेका छन्, जोरजस्तै जब उनीहरू समाजमा बिल्कुल सुन्दर बोल्नेछन्, त्यो शताब्दीबाट पछाडि फर्किने छैनन्।

लेखकको कामको संरचनात्मक पुनरावृत्ति

यो ध्यान दिनुपर्छ कि किंवदंती को अस्वीकृति केवल एक औपचारिक कार्य होइन। यो घटनाले जोशचेनको छोटो कथाहरूको संरचनात्मक पुनर्गठनमा प्रवेश गर्यो। स्टाइलिस्ट, साजिश संरचना सिद्धान्तहरू परिवर्तनको अधीनमा थिए। मनोवैज्ञानिक विश्लेषण पनि व्यापक रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। "रोग को इतिहास" Zoshchenko - यिनी मध्ये एक "अद्यतन कार्यहरु।" यस र धेरै अन्य "ताजा" कथाहरूको उदाहरणमा, यो ध्यान दिइन्छ कि बाह्य कामहरू फरक भए - उनीहरूको भोल्युम दुई भन्दा बढी वा तीन पटक बढेको छ। अक्सर लेखक, जस्तै यो थियो, आफ्नो प्रारम्भिक अनुभवमा फर्काउँछ। तर अहिले यो अधिक परिपक्व दृष्टिकोण हो, हास्य कामका लागि एक नयाँ नयाँ रवैया। जोशचेन्कोको कथा "द दम इतिहास" को विश्लेषणबाट बाहिर निकाल्दै, यो स्पष्ट हुन्छ कि लेखकले काल्पनिककृत विवेकपूर्ण-हास्य उपन्यासको परम्पराहरू पुन: प्रयोग गर्दछ।

कलात्मक स्वागत

फ्युइलेटलेटको अवस्थित "सानो सहानुभूतिपूर्ण शैली" (लेखक आफूलाई नाभि स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गर्दछ) संस्थाको कामका अनुसार, बाह्य कमजोर कमजोर विभेदकारी तर प्रभावकारी प्रणाली दुई वर्गमा विभाजित गर्न स्थापना गरिएको छ, असमानता जो स्पष्ट रूपमा व्यक्त गरिएको थियो: एक पक्षमा "हामी ", र अर्कोमा -" तपाईं " वास्तवमा, लेखक आफै आफैं दावी गर्छु, "तपाई" - यो "हामी", र "हामी" आंशिक रूपमा "तपाईं" हो। परिशिष्टमा केही असंगतिबारे चिन्तित चेतावनी। यो यो असंगत छ, जुन एक निश्चित व्याख्या डिग्री मा पुग्यो, र एम एम। जोशचेको को काम मा अवगत छ "इतिहास को रोग।" कथा के हो? यस पछिको लेखमा।

सारांश

"रोगको इतिहास" जोशचेन्कोले केही विशेष अस्पतालको परम्परा र जीवनलाई चित्रण गर्दछ, जहाँ दर्शकहरुलाई कुष्ठी जारी गर्न को लागी एक पर्खाल मा एक "उत्साहित" पोस्टर द्वारा स्वागत गरिएको छ। एकै समयमा, भर्खरै भर्खरै भर्खरैको रोगीले यस्तो असहमतिको साथ आफ्नो असहमति व्यक्त गर्दछ। जसमा समानुपातिकहरूले यो पोष्ट मात्र बरामद गरेको व्यक्ति द्वारा आलोचना गर्न सकिन्छ, र अस्पतालमा रिकभरी सम्भव छैन। यस कथाको सन्दर्भमा, नायक धेरै अधिक उत्थानहरू जान्छ। पहिलो, नर्स उसलाई बाथरूममा जान्छ, जहाँ एक बाथटब हो जसमा एक वृद्ध महिला पहिले देखि नै बसिरहेको छ। नायकलाई पुरानो स्त्री मा चढ्न र आफूलाई धोएर निमन्त्रित गरिएको छ। यो सामान्य परिस्थितिमा स्पष्ट छ, नर्सलाई माफी माग्न र अर्को समयको लागि स्नान प्रक्रिया पुन: निर्धारण गर्नु पर्छ। तर अस्पताल कर्मचारीहरू रोगीहरू हेर्नको लागि प्रयोग भएन, मानिसहरु। र त्यो बिरामी संग समारोह मा खडा आवश्यक यो विचार गर्दैन। र भर्खरै भर्खरै बिरामीको बिरामीको भ्रममा, उनी भन्छिन् कि पुरानो महिला, वास्तवमा, बाथरूममा उनको साथ हुनेछ जो हेरचाह गर्दैन, किनकी उनी बुखारको कारणले केहि पनि प्रतिक्रिया गर्दैनन्। यो परीक्षणमा नायक अन्त हुँदैन। उनले आकारमा नचिनेको गाउन पाएनन्, त्यसपछि केही दिनपछि, पुनःप्राप्तिको लागी भेटिन्छ, खुट्टा खाईरहेछ। र सबै नै कथाको शुरुवातमा नै, नर्सले उसलाई भन्छ, जाहिराले, उनले रोगको पट्टाबाट छिमेकी पखेटाहरू उठाए। वरिपरि त्यहाँ बच्चाको विभाग थियो। नर्सले सुझाव दिए कि नायक एक प्लेट बाट खाने को लागि अपमानिता थियो जुन कसैले प्रयोग गरेको प्रतिटोस संग। एकै समयमा, जोशचेन्कोले जोड दिन्छ कि यो अस्पताल कर्मचारीहरू स्टेरिलिटीको लागि जिम्मेवार छैन, तर रोगी आफैले, जसले अनियमित व्यवहार गर्छ। जब मुख्य क्यारेक्टर पुन: प्राप्त हुन्छ, उसले कुनै पनि तरिकाबाट बाहिर जान सक्दैन। त्यसपछि तिनीहरू उनको बारेमा बिर्सन्छन्, त्यसपछि कोही त्यहाँ छैन, त्यसपछि संस्थाका कर्मचारी व्यस्त छ। हामीले कथामा राखेका सबै घटनाहरू ल्याएका छैनौँ, तर तिनीहरूका छोटो सामग्री मात्र। जोशचेनको "मेडिकल ईतिहास" घरमै पहिले नै रोगीको लागि समाप्त हुन्छ।

नायकको "अन्तिम परीक्षा"

हो, मरीजले धेरै बाँचेको थियो ... तपाईले पूर्ण कथा पढ्नको लागी समेत यो बारे अनुमान गर्न सक्नुहुन्छ, माथिको सारांश हेर्नुहोस्। जोशचेकोको "केस रेकर्ड", तथापि, त्यहाँ अन्त छैन। अर्को के भयो? रोगी सबै पछि अस्पताल छोडेर घर फर्केर फर्किए पछि, आफ्नी पत्नी भन्छिन् कि तिनको फिर्ती अघि हप्तामा उनले एक सूचना पाए कि तिनले आफ्नो पतिको लास लिइन्। यो बाहिर फर्केर, यसलाई गल्तीद्वारा पठाएको थियो। "पूर्व रोगी" यति धेरै अप्रिय भए कि तिनी अस्पताल जान चाहन्थे। तर चीजहरू कसरी त्यहाँ छन् सम्झना, उनले आफ्नो मन बदल्यो। र मैले यो "अन्तिम परीक्षा" पछि घरमै उपचार गरिसकेपछि निर्णय गरे।

मध्य नायकको चित्र

सबै भन्दा सही ढंग देखि काम को चरित्र को लागी जोशचिनो को "केस इतिहास" को लागी, तपाईंलाई अलग-अलग कथाहरु मा बिखरे भएका सबै साना साना डैशहरु लाई ध्यान दिनुहोस। उत्कृष्ट विषयले लेखकको सम्पूर्ण कामलाई पूर्ण रूपमा प्रकट गर्दछ। जोशचेनको काम "इतिहासको रोग" पढ्ने, हामी एक व्यक्तिको एक मनोवैज्ञानिक चित्र देख्छौं जसले समाजमा अनौपचारिक स्थितिको आदी आर्यो र तथ्य यो हो कि तिनको सम्पूर्ण भाग कुनै स्वीकार्य अनुदेश, अनुच्छेद वा अर्डरको तुलनामा केही छैन। लेखकले देखाउन खोज्छ कि मानिसहरू आफैले आत्म-सम्मानलाई गुमाउँछन् जब तिनीहरू सोच, मूल व्यक्तित्वको रूपमा उपचार गर्न बन्द हुन्छन्। यो यहाँ देखि छ कि व्यक्ति अधिकारीहरूलाई पूजा गर्न, घनिष्ठ व्यक्तिहरूको निस्सन्देहमा अव्यवहार, र ती व्यक्तिहरूसँग निर्भर रहन्छ, जसलाई उसले निर्भर गर्दछ।

मानव आनन्दको अनन्त प्रश्न

जोशचेन्कोको काम "द द इतिहासको रोग" न केवल एक नागरिकको अनौठो स्थिति को एक दृष्टान्त हो, बल्कि सामाजिक खडा मा यो स्थिति को निर्भरता, र कुनै पनि परिवर्तन को एक व्यक्ति को अनिश्चितता। लेखकको धेरै समकालीनहरू सोचेका थिए कि विगतका विरासतको साथ यो छिटो छिटो समाप्त गर्न सम्भव हुनेछ। तर लेखक आफैले न त त्यस पछि पछि त्यस्तो उदार भनाई छ। जोशीचिनोको कथा "रोगको इतिहास", पहिलो र प्रमुख प्रतिबिम्बित गर्दछ, फिस्टिस्टिन र फिलिस्टिन क्षमता अनुकूलन र मोहनिकाको क्षमताबाट बिर्सनुको कारण, विभिन्न सामाजिक सामाजकहरूको जीवन जीवनको धम्कीले गर्दा उनीहरूलाई हडताल गर्छ। त्यसपछि, मानव आनन्दको अनन्त प्रश्नको समाधान गर्नको लागि, शक्तिशाली समाजवादी सुधार र सांस्कृतिक क्रान्तिको कारण नयाँ पूर्वाधार उत्पन्न हुन्छ। यो सबै जोशचेनको कामको दिशा र चरित्रमा महत्त्वपूर्ण प्रभाव छ। लेखकको लेखमा केही प्रशिक्षक इन्टनेशनहरू देखा पर्छन्। तिनीहरू अघि आफ्नो कथामा थिएनन्। लेखक न केवल - र अझ धेरै छैन - हर्षित गर्न कोसिस गर्दछ, कितनी धीरज व्याख्या गर्न, व्याख्या गर्न, व्याख्या गर्न अन्तस्करण र पाठकहरूको दिमाग।

निष्कर्ष

जोशचेनको कथा "रोगको इतिहास" हो, पहिलो र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण छ, अत्यन्त अपमानजनक, कठोरता, ईमानदार कल्याणको चित्र, व्यक्तिको सम्बन्धमा प्रकट भएको छ। यो सबै भित्ति मनोवृत्ति सीमा लाई ल्याइन्छ। बाहिर लेख्दै, उदाहरणका लागि, एक अस्पतालबाट, एक व्यक्ति खुशी छ कि त्यो त्यहाँ कम से कम जिउँदो छ। अनि, त्यहाँका कस्ता परिस्थितिहरूमा सम्झँदा, तिनी अझै घरमै बिरामी हुन निर्णय गर्छन्। र यसैले यो सबै ठाउँमा हुन्छ: जहाँ जहाँ "सानो" व्यक्ति हो, जहाँ हरेक ठाउँमा उसले कुनै पनि हतोत्साहित पार्नेछ। र यो मात्र हुन्छ किनभने अरूले कसैलाई कसैलाई देख्न - एक खरीदार, एक बिरामी व्यक्ति, एक आगन्तुक, तर एक व्यक्ति होइन, एक व्यक्ति होइन।

Similar articles

 

 

 

 

Trending Now

 

 

 

 

Newest

Copyright © 2018 ne.atomiyme.com. Theme powered by WordPress.